چرا دیگر زمان تعلل نیست؟

مدیریت عملکرد دارایی (APM) و فوریت صنعتی ایران

در اقتصادهای مدرن، توقف عملیات (Downtime) صرفاً یک مسئله فنی نیست؛ یک بحران مالی، ایمنی و اعتباری است. این مسئله در ایران، جایی که زیرساخت‌های حیاتی سال‌هاست از فرسودگی و کمبود نقدینگی رنج می‌برند، ابعاد پیچیده‌تر و حیاتی‌تری پیدا می‌کند. با توجه به این واقعیت، دیگر هیچ راهی برای عقب‌نشینی وجود ندارد: مدیریت عملکرد دارایی (APM) نه یک انتخاب لوکس، بلکه یک ضرورت استراتژیک برای تضمین بقاء و پایداری صنایع ماست.

APM به معنای استفاده از داده، اینترنت اشیا (IoT) و هوش مصنوعی (AI) برای درک کامل وضعیت سلامت دارایی‌ها، پیش‌بینی دقیق خرابی‌ها قبل از وقوع و بهینه‌سازی استراتژی‌های تعمیر و نگهداری است. این رویکرد، ما را از چرخه‌ی پرهزینه و خطرناک نگهداری و تعمیرات واکنشی خارج می‌کند.

۱. ابعاد جهانی رشد و فرصت داخلی برای (APM) Asset Performance Management

گزارش‌های جهانی، رشد سرسام‌آور بازار Asset Performance Management (APM) را تأیید می‌کنند. ارزش این بازار از حدود ۱۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۴، تا سال ۲۰۳۵ به بیش از ۲۷ میلیارد دلار می‌رسد. این رشد، یک پیام روشن به جهان صنعتی می‌دهد: سرمایه‌گذاری در APM بازدهی بسیار بالایی دارد.

اما در ایران، این آمار جهانی باید با عدسی واقعیت داخلی خوانده شود. در حالی که ما از دسترسی به آخرین فناوری‌های نرم‌افزاری خارجی محروم هستیم، Asset Performance Management (APM) به یک فرصت طلایی برای شرکت‌های دانش‌بنیان تبدیل شده است. این فرصت، توسعه پلتفرم‌های APM بومی است که نه تنها از محدودیت‌های تحریمی عبور می‌کنند، بلکه به طور خاص برای دارایی‌های قدیمی‌تر و شرایط عملیاتی خاص کشور طراحی می‌شوند.

بیشتر بخوانید: بازار سهام جهانی

۲. چالش‌های زیرساختی و فوریت بکارگیری APM

محرک اصلی پذیرش APM در ایران، چیزی جز فرسودگی شدید دارایی‌های حیاتی نیست. در بخش‌هایی مانند نفت و گاز، پتروشیمی، و صنعت برق، بسیاری از تجهیزات عمری بیش از سه یا چهار دهه دارند.

• خطر فزاینده شکست: بالا رفتن ریسک حوادث فاجعه‌بار و توقف‌های تولیدی ناگهانی.
• هزینه بالای قطعات یدکی: تحریم‌ها، واردات قطعات اصلی و حیاتی را دشوار و بسیار گران کرده است. Asset Performance Management (APM) با جلوگیری از خرابی و به تأخیر انداختن نیاز به تعویض، نقدینگی سازمان‌ها را حفظ می‌کند.
• نیاز به بهینه‌سازی انرژی: نیروگاه‌ها و صنایع انرژی‌بر نیاز دارند تا با اجرای نگهداری و تعمیرات پیش‌بینانه (Predictive Maintenance)، راندمان تولید را بالا برده و اتلاف انرژی را کاهش دهند.

شرکت‌هایی که از پلتفرم‌های APM استفاده می‌کنند، طبق آمار جهانی تا ۳۰٪ کاهش در مدت زمان قطعی‌ها را تجربه کرده‌اند. برای مثال، استفاده از نگهداری و تعمیرات پیش‌بینانه (Predictive Maintenance) برای ترانسفورماتورها، عمر مفید آن‌ها را تا ۱۵٪ افزایش می‌دهد؛ دستاوردی که در شرایط کمبود منابع برای نوسازی، حکم نجات را دارد.

بیشتر بخوانید: چگونه در دوران رکود سرمایه‌گذاری کنیم؟

۳. ستون فقرات هوشمند: فناوری در خدمت دارایی‌ها

تحول در Asset Performance Management (APM) توسط سه فناوری اصلی هدایت می‌شود که قلب تحول دیجیتال صنعتی (Industrial Digital Transformation) هستند:

1. اینترنت اشیا (IoT): سنسورهای هوشمند داده‌های لحظه‌ای ارتعاش، دما، فشار و جریان را از دارایی جمع‌آوری می‌کنند. این، مواد خامی است که APM را تغذیه می‌کند.
2. هوش مصنوعی (AI) و یادگیری ماشین (ML): این الگوریتم‌ها داده‌های حجیم IoT را تجزیه و تحلیل می‌کنند تا الگوهای خرابی را که چشم انسان قادر به دیدن نیست، شناسایی کنند. این فناوری امکان پیاده‌سازی مؤثر نگهداری و تعمیرات پیش‌بینانه (Predictive Maintenance) را فراهم می‌کند.
3. دوقلوهای دیجیتال (Digital Twins): این مدل‌های مجازی، دارایی‌های فیزیکی را شبیه‌سازی می‌کنند. سازمان‌ها می‌توانند سناریوهای مختلف (مانند تغییر دما یا افزایش بار) را روی دوقلوی دیجیتال تست کنند تا تأثیر آن بر دارایی اصلی را بدون خطر ببینند.

اجرای موفق این رویکرد، سازمان‌ها را قادر می‌سازد تا از مرحله پیش‌بینی (Predictive) به مرحله تجویزی (Prescriptive) ارتقا یابند؛ یعنی سیستم نه تنها می‌گوید “چه زمانی” خراب می‌شود، بلکه می‌گوید “برای جلوگیری از خرابی چه کاری باید انجام دهید”. این اوج کارایی در APM است.

بیشتر بخوانید: چرا بیشتر کسب‌وکارها به‌درستی از هوش مصنوعی استفاده نمی‌کنند؟

۴. رهبران داخلی و چشم‌انداز تحول دیجیتال صنعتی در ایران

در سطح جهانی، شرکت‌هایی مانند GE Vernova، Siemens، و IBM رهبری بازار APM را بر عهده دارند و مرتباً قابلیت‌های خود را با Cloud و AI به‌روز می‌کنند.

اما در ایران، تمرکز اصلی باید بر بومی‌سازی باشد. بخش‌های پتروشیمی، فولاد و نیروگاهی بزرگترین پذیرندگان این رویکرد هستند. به جای نرم‌افزارهای خارجی تحریم‌شده (مانند Maximo یا SAP PM)، اکنون شرکت‌های دانش‌بنیان ایرانی با تکیه بر متخصصان داخلی، پلتفرم‌هایی را توسعه می‌دهند که:

• قابلیت اتصال به سیستم‌های قدیمی (Legacy Systems) را دارند: چالشی که در ایران بسیار رایج است.
• امنیت داده‌های داخلی را تضمین می‌کنند: اطلاعات حیاتی صنایع، در داخل کشور باقی می‌ماند.
• هزینه مالکیت کمتری دارند: مدل‌های خرید یا اجاره داخلی، برای صنایع ایران بسیار مقرون‌به‌صرفه‌تر هستند.

تحول دیجیتال صنعتی (Industrial Digital Transformation) دیگر صرفاً یک شعار نیست؛ این یک مسیر توسعه‌یافته توسط شرکت‌های داخلی است که بر پایه Asset Performance Management (APM) بنا شده است تا بتوانیم با تکیه بر داده‌های خود، ضعف منابع خارجی را جبران کنیم.

۵. موانع و گام‌های عملی برای پیاده‌سازی موفق APM

پیاده‌سازی APM با وجود منافعش، بدون چالش نیست؛ به خصوص در ایران:

• چالش ۱: مقاومت فرهنگی: کارشناسان سنتی به روش‌های قدیمی نگهداری عادت دارند و به توصیه‌های هوش مصنوعی بی‌اعتمادند. راهکار: آموزش مستمر، ایجاد تیم‌های میان‌رشته‌ای و اثبات سریع بازگشت سرمایه (ROI) پروژه‌های کوچک.
• چالش ۲: زیرساخت داده ناسازگار: داده‌های دارایی‌ها در سازمان‌های ایران معمولاً در سیستم‌های جداگانه و پراکنده ذخیره شده‌اند. راهکار: سرمایه‌گذاری در یکپارچه‌سازی داده‌ها و استانداردسازی پروتکل‌های جمع‌آوری اطلاعات.

نتیجه‌گیری: APM، ضرورت رقابتی فردا

Asset Performance Management (APM) به سرعت از یک “امتیاز” به یک “ضرورت رقابتی” تبدیل شده است. در حالی که جهان در حال رقابت برای دستیابی به بالاترین سطح تحول دیجیتال صنعتی (Industrial Digital Transformation) است، ایران نیز باید با قدرت وارد این عرصه شود.

با پذیرش پلتفرم‌های بومی APM و تمرکز بر قابلیت نگهداری و تعمیرات پیش‌بینانه (Predictive Maintenance)، صنایع ما می‌توانند فرسودگی را به تأخیر اندازند، هزینه‌های عملیاتی را کاهش دهند و از همه مهم‌تر، بقای خود را در یک محیط اقتصادی چالش‌برانگیز تضمین کنند. آینده متعلق به کسانی است که دارایی‌هایشان را هوشمندانه مدیریت می‌کنند.

 

منبع: blog.marketresearch