گزارش راهبردی تازهای از سوی نهادهای اقتصادی کشور منتشر شده که به بررسی نظام اندازهگیری اقتصاد دیجیتال ایران میپردازد و تلاش دارد آن را با اهداف برنامه هفتم توسعه و استانداردهای بینالمللی هماهنگ کند.
در این گزارش، ابتدا تاریخچه و وضعیت بینالمللی سنجش اقتصاد دیجیتال مرور شده است؛ بخشی که نشان میدهد در سطح جهانی، استانداردهای حسابداری و چارچوبهای آماری مربوط به اقتصاد دیجیتال طی سالهای اخیر دستخوش تحول و پیچیدگی فراوانی شدهاند.
در ادامه، چند رویکرد مختلف برای اندازهگیری اقتصاد دیجیتال مورد مقایسه قرار گرفته است؛ از جمله روش سنتی مورد استفاده در ایران، مدل جدول داده–ستانده (Input–Output Table)، چارچوب جدول عرضه و مصرف دیجیتال (Digital Supply-Use Table یا DSUT)، روش اثرات سرریز دیجیتال (Digital Spillover) و رویکرد GDP-B.
تحلیل این گزارش نشان میدهد هر یک از این روشها نقاط قوت و ضعف خاص خود را دارند؛ اما در نهایت، چارچوب DSUT به عنوان جامعترین و سازگارترین روش با استانداردهای بینالمللی معرفی شده است.
در بخش پایانی، گزارش با تأکید بر لزوم حرکت به سمت اجرای این مدل، مجموعهای از پیشنهادهای سیاستی و راهکارهای اجرایی را برای بهبود فرایند گردآوری دادهها و تقویت زیرساختهای آماری کشور ارائه میدهد. این گام میتواند مسیر ایران را برای توسعه دقیقتر و شفافتر نظام اندازهگیری اقتصاد دیجیتال هموار کند.